Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Konrad uważa, że lepiej dla niej byłoby zostać w klasztorze, niż tu, obok niego, ale „w krainie kłamstwa i rozboju”. Litwinka odpowiada jednak, że nie mogła oddać całej duszy Bogu, póki darzy kogokolwiek miłością ziemską, a poza tym ogromna tęsknota zmusiła ją, by zamknąć się w wieży, która znajduje się niedaleko ukochanego. Ich sytuację pojmuje jako niewyobrażalne szczęście – nie liczyła na to, by mogli ze sobą rozmawiać i wspólnie płakać.

Konrad natomiast przedstawia w niezwykle szczegółowy sposób swoją skomplikowaną sytuację wewnętrzną. Opowiada o tym jak poświęcił miłość do Litwinki na rzecz „krwawego przedsięwzięcia”, jak ogromnym było dla niego owo wyrzeczenie, w którym musiał dla wyższych celów poświęcić osobiste szczęście z ukochaną kobietą. I teraz, gdy zbliża się wreszcie czas wypełnienia życiowej misji, którą stanowi zemsta na nieprzyjacielu, mówi do kochanki:
ty mi przyszłaś wydzierać zwycięstwo.
Bo znów żadne inne sprawy poza nią, ich miłością, nie mają dla niego znaczenia, bo znowu sens jego życia zamknął się w miłości do niej.

Konrad zwierza się też kochance, że Zakon pała chęcią wojny z Litwą, a „mściwy Halban” nieustannie przypomina o przyrzeczonych obietnicach zemsty za wyrznięte sioła i zniszczone kraje i potrafi na nowo, i z równą mocą rozbudzić w Konradzie uśpione spotkaniami z kochanką – ogromne pragnienie zemsty. Wielki mistrz Zakonu odwleka jednak moment rozpoczęcia wojny z Litwą, by przesunąć tym samym moment powtórnego rozstania z ukochaną. Wyrzuca sobie, że gdy był młody potrafił dla narodu poświęcić osobiste szczęście u boku litewskiej kochanki, a teraz, choć jest już stary, gdy się ważą narodów wyroki, tak ciężko jest mu pożegnać się z codziennymi z nią rozmowami. Na tym wyznaniu kończy się rozmowa kochanków, kolejne godziny nocne upływają w milczeniu, a nad ranem Konrad jak

duch piekielny od wrót pustelnika
Na odgłos dzwonu porannego znika.


Część IV - UCZTA

Akcja czwartej części utworu rozgrywa się podczas uczty odbywającej się w dzień świętego Jerzego - patrona zakonów rycerskich. Komturowie przybywają do stolicy, gdzie Wielki Mistrz zakonu wyprawia z okazji tego wielkiego święta ucztę. Wśród zaproszonych gości obecny jest też książę litewski – Witold wraz ze swoimi hetmanami, który zawiązał z Zakonem sojusz przeciwko Litwie.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza utworu
2  Interpretacja motta
3  Konrad Wallenrod - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe


  • witam :) mam małą prośbę, bo mam tą lekture w pracy maturalnej (przedstaw problem winy i kary w literaturze .....) i prosiłbym zeby ktoś łaskawy napisał mi co jest najważniejsze z tej lektury i jakich pytan mógł bym sie spodziewac :) jesli jest ktos w stanie odpowiedziec bede wdzieczny :)
    Damian (damian99339 {at} wp.pl)

  • Swietne streszczenie, nie czytalam lektury a jutro jż omawiam i muszę powiedzieć ze po przeczytaniu streszczenia czuje sie tak jakbym przeczytala lekturę:) Wielkie dzięki:)
    Natalia (natalia6204 {at} vp.pl)

  • Przeczytałam książkę, ale zdecydowałam, że zapoznam się jeszcze ze streszczeniem. Nie żałuję! Streszczenie jest rewelacyjne, rozwiało wszelkie wątpliwości, które pojawiły się w trakcie czytania lektury. Dziękuję!
    Dorota ()

  • mam nadzieje, ze to i jeszcze jedno streszczenie wystarczy mi na obrone mojej prezentacji maturalnej (ktorej jeszcze de facto nie mam) na wtorek ;) pzdr.
    agaaa ()

  • Świetne streszczenie i super strona, bardzo pomocne przy przygotowaniach do matury z polskiego :) Mogę bez problemy poprzypominać sobie, o co chodziło w lekturach.
    Miś_polarny (nie_mam_konta_e-mail {at} o2.pl)

  • Jestem przekonany, iż jest to świetne opisanie lektury. Mam nadzieję, że dzięki niemu (streszczeniu) otrzymam niezłą ocenę ze sprawdzenia znajomości. Podziękowania dla twórców.
    Daiusz Ka... ((bla bla))

  • Książki nie czytałam, lecz po przeczytaniu streszczenia, które jest świetne, stwierdzam, że jest ona super. Bardzo, bardzo mi się spodobała, choć twórczości Mickiewicza nie lubię.
    morfina ()

  • Streszczenie naprawdę bardzo, bardzo dobre, fajnie przemyślane, super dobrane cytaty - no i sam język oczywiście świetny. Przyznam, że nie lubię do końca twórczości Mickiewicza, nie dlatego żeby nie chciało mi się go czytać, ale po prostu - nie przypadł mi do gustu. A dzięki takiemu streszczeniu mogę wreszcie spojrzeć pozytywniej na coś czego ani za bardzo nie lubię, ani do końca nie rozumiem, ani w co nie chciałabym się nawet trochę zagłębiać. Ogólnie również - cała strona jest naprawdę wspaniała - jest niesamowitą pomocą w chwilach desperacji gdy nie ma czasu na wnikanie w to 'co poeta miał na myśli' oraz otworzenia drzwiczek wyobraźni, aby lepiej 'strawić' niektóre lektury.
    wdzięczność ()

  • uwazam ze jest swietne. ale tak poza tym kazdy dzial literatury jest swietnie opisany kazda lektura dobrze streszczona , perfekcyjnie. jest napisane to co zauwaza moia profesorka z polskiego super ;)
    magi (magda.kucia {at} onet.eu)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: