Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Podmiot liryczny zwraca się do Niemna – wyrokuje mu, że już niedługo wojna zniszczy otaczającą go przyrodę, wojenny huk wypłoszy ptactwo. Tylko serca dwojga kochanków pochodzących z dwóch nienawistnych sobie państw – złączą się znowu, ale... tylko w pieśni wajdeloty.

Część I - OBIÓR

Pierwsza część utworu opowiada o wyborze mistrza Zakonu Krzyżackiego. Jest to dla narodu dzień bardzo uroczysty, dzwonią dzwony, słychać huk tryumfalnych armat, uderza się w bębny. Krzyżaccy komturowie gromadzą się w kapitule, by z pomocą Ducha Świętego dokonać wyboru Mistrza. Insygniami wielkiego mistrza mają być wedle tradycji krzyżackiej wielki krzyż na piersi oraz wielki miecz. Kandydatów jest kilku, ale wśród nich najbardziej cenionym zdaje się być Konrad Wallenrod – cudzoziemiec, który podczas walk zyskał sobie ogromną sławę.

Podmiot mówiący przedstawia charakterystykę Wallenroda dokonaną przez obradujących komturów. Ogranicza się ona do wyłożenia pewnych cech zewnętrznych, opisania zachowań bohatera. Nie tylko odwaga i męstwo, którymi wykazał się podczas walk, są jego zaletami, ponadto zdobią go wielkie chrześcijańskie cnoty: ubóstwo, skromność i pogada świata. Właściwie niewiele wiadomo o nim, poza zewnętrznie widocznymi cechami. Pewne jest tylko to, że bohater spędził młodość w klasztorze, stroni od dworskich rozrywek, gardzi pochwałami. Nie wiadomo, czy jego duma i samotność są wrodzonymi cechami osobowości, czy też skutkiem bolesnych przeżyć. Mimo stosunkowo młodego wieku ma siwe włosy, a na twarzy wymalowane cierpienie. Choć zewnętrznie nieczuły, słowa: ojczyzna, powinność, kochanka budzą w nim szereg gwałtownych emocji. Wzruszenie wywołuje też każda wzmianka o Litwie i wyprawach krzyżowych. Konrad traci wówczas wesołość, zamyka się w sobie i pogrąża w nieznanych nikomu rozmyślaniach. Ma tylko jednego przyjaciela – starego mnicha zwanego Halbanem. Tylko on jest powiernikiem tajemnic komtura.

Wadą Konrada jest w opinii komturów skłonność do picia alkoholu. Pod wpływem trunku staje się zupełnie inną osobą. Surowość zachowania ustępuje miejsca gwałtownym namiętnościom, które rozpalają policzki, budzą w oczach złowrogie błyskawice i wywołują szloch. Wtedy zaczyna on nucić pieśni, których słów nie rozumieją jego niemieccy bracia, ale sam charakter melodii – smutek i melancholia z niej płynące, potrafią wstrząsnąć sercami słuchaczy. Wydaje się, że śpiewa o jakichś, nikomu nieznanych, minionych czasach i nigdy jego pieśni nie mają w sobie ani radości, ani nadziei. Często zdarza się także, że Konrad wpada ze znanych tylko sobie powodów w wielkie uniesienie, i wówczas wzburzony i gniewny wykrzykuje bezbożne wyrazy, grozi komuś, krzyczy na wojska. Jedyną osobą, która potrafiła opanować to wzburzenie był Halban. Uspokajanie Konrada chłodnym wzrokiem mnicha przyrównuje narrator do uspokajania przez dozorcę rozwścieczonych lwów na igrzysku.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 - 


  Dowiedz się więcej
1  Rekonstrukcja losów Konrada Wallenroda
2  Miłość w „Konradzie Wallenrodzie”
3  Artyzm „Konrada Wallenroda”



Komentarze
artykuł / utwór: Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe


  • witam :) mam małą prośbę, bo mam tą lekture w pracy maturalnej (przedstaw problem winy i kary w literaturze .....) i prosiłbym zeby ktoś łaskawy napisał mi co jest najważniejsze z tej lektury i jakich pytan mógł bym sie spodziewac :) jesli jest ktos w stanie odpowiedziec bede wdzieczny :)
    Damian (damian99339 {at} wp.pl)

  • Swietne streszczenie, nie czytalam lektury a jutro jż omawiam i muszę powiedzieć ze po przeczytaniu streszczenia czuje sie tak jakbym przeczytala lekturę:) Wielkie dzięki:)
    Natalia (natalia6204 {at} vp.pl)

  • Przeczytałam książkę, ale zdecydowałam, że zapoznam się jeszcze ze streszczeniem. Nie żałuję! Streszczenie jest rewelacyjne, rozwiało wszelkie wątpliwości, które pojawiły się w trakcie czytania lektury. Dziękuję!
    Dorota ()

  • mam nadzieje, ze to i jeszcze jedno streszczenie wystarczy mi na obrone mojej prezentacji maturalnej (ktorej jeszcze de facto nie mam) na wtorek ;) pzdr.
    agaaa ()

  • Świetne streszczenie i super strona, bardzo pomocne przy przygotowaniach do matury z polskiego :) Mogę bez problemy poprzypominać sobie, o co chodziło w lekturach.
    Miś_polarny (nie_mam_konta_e-mail {at} o2.pl)

  • Jestem przekonany, iż jest to świetne opisanie lektury. Mam nadzieję, że dzięki niemu (streszczeniu) otrzymam niezłą ocenę ze sprawdzenia znajomości. Podziękowania dla twórców.
    Daiusz Ka... ((bla bla))

  • Książki nie czytałam, lecz po przeczytaniu streszczenia, które jest świetne, stwierdzam, że jest ona super. Bardzo, bardzo mi się spodobała, choć twórczości Mickiewicza nie lubię.
    morfina ()

  • Streszczenie naprawdę bardzo, bardzo dobre, fajnie przemyślane, super dobrane cytaty - no i sam język oczywiście świetny. Przyznam, że nie lubię do końca twórczości Mickiewicza, nie dlatego żeby nie chciało mi się go czytać, ale po prostu - nie przypadł mi do gustu. A dzięki takiemu streszczeniu mogę wreszcie spojrzeć pozytywniej na coś czego ani za bardzo nie lubię, ani do końca nie rozumiem, ani w co nie chciałabym się nawet trochę zagłębiać. Ogólnie również - cała strona jest naprawdę wspaniała - jest niesamowitą pomocą w chwilach desperacji gdy nie ma czasu na wnikanie w to 'co poeta miał na myśli' oraz otworzenia drzwiczek wyobraźni, aby lepiej 'strawić' niektóre lektury.
    wdzięczność ()

  • uwazam ze jest swietne. ale tak poza tym kazdy dzial literatury jest swietnie opisany kazda lektura dobrze streszczona , perfekcyjnie. jest napisane to co zauwaza moia profesorka z polskiego super ;)
    magi (magda.kucia {at} onet.eu)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: