Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wielkie serca, Aldono, są jak ule zbyt wielkie,
Miód ich zapełnić nie może, stają się gniazdem jaszczurek.


Obiecuje, że dzisiejszy wieczór spędzą wspólnie w atmosferze dawnej, beztroskiej miłości, że na ten jeden wieczór zapomną oboje o rozpaczy i cierpieniu oraz wszelkich innych sprawach, a jutro... Walter nie może dokończyć tego zdania, nie może dopowiedzieć, co jutro się stanie. Aldona jest niezwykle uradowana tą obietnicą, ma nadzieję, że mąż znowu stanie się weselszy, że znikną z jego oblicza przejawy trosk i zmartwień związanych z dobrem ojczyzny. Przez całą noc małżonkowie wspominali pierwsze wspólnie spędzone chwile, rozkwit wzajemnej miłości, beztroskich, szczęśliwych czasów. Tylko złowieszcze słowo jutro wypowiadane od czasu do czasu przez Waltera sprawia, że w jego oczach pojawiają się łzy rozpaczy.

Nad ranem Aldona spostrzegła, że mąż wraz z wajdelotą uciekają w góry. Zabiegła im drogę w dolinie. Walter nakazuje jej wrócić do domu, mówi, że od tej chwili jest ona wdową i na pewno odnajdzie szczęście u boku innego mężczyzny. On zmuszony jest wyrzec się szczęścia w miłości dla dobra ojczyzny. Prosi, by czasem wspomniała go, gdyż od tej chwili będzie zupełnie samotny. W tym momencie swego życia traci wszystko, co dotychczas kochał, sam siebie skazując na wygnanie i cierpienia. Może kiedyś żona usłyszy w pieśni wajdelotów jego imię wypowiadane z dumą i duma ta będzie zadośćuczynieniem za cierpienia, które przez jego porzucenie, musiała znieść.

Aldona, załamana słowami męża, decyduje się na zakonne życie w klasztorze za Niemnem. Alf odprowadza żonę do klasztoru, opowiada jej o swoich zamiarach, które czytelnikowi nadal nie są znane, i pożegnawszy się z nią, odjeżdżają razem z wiernym wajdelotą.

Stary Litwin kończy swoją powieść o dziejach Waltera Alfa następującym przypomnieniem celu opuszczenia przez bohatera Litwy i groźbą nieszczęścia, jeśli jego przysięgi nie będą spełnione.

Biada, biada, jeżeli dotąd nie spełnił przysięgi;
Jeśli zrzekłszy się szczęścia, szczęście Aldony zatruwszy...
Jeśli tyle poświęcił i dla niczego poświęcił...


Zebrani na uczcie u Konrada goście domagają się dalszego ciągu dziejów Waltera. Tylko gospodarz przez cały czas trwania opowieści siedział w milczeniu, wzruszony, z pochyloną głową i co chwila dolewał do kieliszka wina. Nagle jakieś gwałtowne emocje zaczynają targać jego wnętrzem, zrywa się, nakazuje wajdelocie skończyć zaczętą opowieść, po czym wyrwawszy mu lutnię, zapowiada, że sam dośpiewa koniec pieśni. Zarzuca wajdelocie, że to śpiewacy wlewają

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza utworu
2  Interpretacja motta
3  Rola historii w utworze (kostium historyczny, poetyka maski)



Komentarze
artykuł / utwór: Konrad Wallenrod - streszczenie szczegółowe


  • witam :) mam małą prośbę, bo mam tą lekture w pracy maturalnej (przedstaw problem winy i kary w literaturze .....) i prosiłbym zeby ktoś łaskawy napisał mi co jest najważniejsze z tej lektury i jakich pytan mógł bym sie spodziewac :) jesli jest ktos w stanie odpowiedziec bede wdzieczny :)
    Damian (damian99339 {at} wp.pl)

  • Swietne streszczenie, nie czytalam lektury a jutro jż omawiam i muszę powiedzieć ze po przeczytaniu streszczenia czuje sie tak jakbym przeczytala lekturę:) Wielkie dzięki:)
    Natalia (natalia6204 {at} vp.pl)

  • Przeczytałam książkę, ale zdecydowałam, że zapoznam się jeszcze ze streszczeniem. Nie żałuję! Streszczenie jest rewelacyjne, rozwiało wszelkie wątpliwości, które pojawiły się w trakcie czytania lektury. Dziękuję!
    Dorota ()

  • mam nadzieje, ze to i jeszcze jedno streszczenie wystarczy mi na obrone mojej prezentacji maturalnej (ktorej jeszcze de facto nie mam) na wtorek ;) pzdr.
    agaaa ()

  • Świetne streszczenie i super strona, bardzo pomocne przy przygotowaniach do matury z polskiego :) Mogę bez problemy poprzypominać sobie, o co chodziło w lekturach.
    Miś_polarny (nie_mam_konta_e-mail {at} o2.pl)

  • Jestem przekonany, iż jest to świetne opisanie lektury. Mam nadzieję, że dzięki niemu (streszczeniu) otrzymam niezłą ocenę ze sprawdzenia znajomości. Podziękowania dla twórców.
    Daiusz Ka... ((bla bla))

  • Książki nie czytałam, lecz po przeczytaniu streszczenia, które jest świetne, stwierdzam, że jest ona super. Bardzo, bardzo mi się spodobała, choć twórczości Mickiewicza nie lubię.
    morfina ()

  • Streszczenie naprawdę bardzo, bardzo dobre, fajnie przemyślane, super dobrane cytaty - no i sam język oczywiście świetny. Przyznam, że nie lubię do końca twórczości Mickiewicza, nie dlatego żeby nie chciało mi się go czytać, ale po prostu - nie przypadł mi do gustu. A dzięki takiemu streszczeniu mogę wreszcie spojrzeć pozytywniej na coś czego ani za bardzo nie lubię, ani do końca nie rozumiem, ani w co nie chciałabym się nawet trochę zagłębiać. Ogólnie również - cała strona jest naprawdę wspaniała - jest niesamowitą pomocą w chwilach desperacji gdy nie ma czasu na wnikanie w to 'co poeta miał na myśli' oraz otworzenia drzwiczek wyobraźni, aby lepiej 'strawić' niektóre lektury.
    wdzięczność ()

  • uwazam ze jest swietne. ale tak poza tym kazdy dzial literatury jest swietnie opisany kazda lektura dobrze streszczona , perfekcyjnie. jest napisane to co zauwaza moia profesorka z polskiego super ;)
    magi (magda.kucia {at} onet.eu)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: