Wszystko rozerwie nienawiść narodów;
Wszystko rozerwie; - lecz serca kochanków
Złączą się znowu w pieśniach wajdeloty.
Wstęp

Wielkie serca, Aldono, są jak ule zbyt wielkie,
Miód ich zapełnić nie może, stają się gniazdem jaszczurek.
Część II

A ludzie? – ludzi rozdzieliły boje!

Tyś niewolnik, jedyna broń niewolników – podstępy!

On cudzoziemiec, w Prusach nieznajomy,
Sławą napełnił zagraniczne domy;

Tyś Konrad, przebóg! Spełnione wyroki,
Ty masz być mistrzem, abyś ich zabijał!
[...] Chociażbyś jak wąż przybrał inne ciało,
jeszcze by w twojej duszy pozostało
wiele dawnego [...]


Nic nie żałuję, choć gorzkie łzy leję,
Boś wszystko odjął, zostawił nadzieję.

Młodości! Jakże wielkie twe ofiary!

Niech wam ostatni w Litwie wajdelota
Nuci ostatnią litewską piosenkę.

Wszystko rozerwie nienawiść narodów...
Lecz serca kochanków złączą się znowu w pieśniach wajdeloty.

O pieśni gminna, ty stoisz na straży narodowego pamiątek kościoła...

O wieści gminna! Ty arko przymierza
Między dawnymi i młodszymi laty:
W tobie lud składa broń swego rycerza,
Swych myśli przędzę i swych uczuć kwiaty.

Arko! Tyś żadnym nie złamana ciosem
Póki cię twój lud nie znieważy;
O pieśni gminna, ty stoisz na straży
Narodowego pamiątek kościoła
Z archanielskimi skrzydłami i głosem
Ty czasem dzierżysz i miecz archanioła.

Płomień rozgryzie malowane dzieje
Skarby mieczowi spustoszą złodzieje
Pieśń ujdzie cało.
Pieśń wajdeloty

Miałem imię Waltera, Alfa nazwisko przydano;
Imię było niemieckie, dusza litewska została, [...].

Walter kochał swą żonę, lecz miał duszę szlachetną,
Szczęścia w domu nie znalazł, bo go nie było w ojczyźnie.

Jeden sposób, Aldono, jeden pozostał Litwinom
Skruszyć potęgę zakonu; mnie ten sposób wiadomy.
Lecz nie pytaj, dla Boga! Stokroć przeklęta godzina,
W której od wrogów zmuszony chwycę się tego sposobu.

Wielkie serca, Aldono, są jak ule zbyt wielkie
Miód ich zapełnić nie może, stają się gniazdem jaszczurek.

Skąd Litwini wracali? – Z nocnej wracali wycieczki,

strona:   - 1 -  - 2 - 
  Dowiedz się więcej
1  Rola historii w utworze (kostium historyczny, poetyka maski)
2  Interpretacja motta
3  Znaczenie i przesłanie "Konrada Wallenroda"



Komentarze
artykuł / utwór: Konrad Wallenrod - cytaty


  • kurczę!! to jest coś!! uwielbiam tę książkę! uwielbiam Mickiewicza!!!!! szał :D niesamowity. aaaaaaaaaaaaaaaaaa. BOR: to mówiła oczywiście Aldona. Podczas tej kwestii znamy ją tylko jako "Pustelnicę"
    Pola (polcia.ns {at} gmail.com)

  • książka jest niemożliwie nudna, ale czego innego można się spodziewać po książkach z romantyzmu? dobrze, że istnieje w ogóle taka strona, bo nie wiem czy poradziłbym sobie.
    did ()

  • Jak to dobrze, że jest tu coś takiego jak streszczenia! Przez pół roku przerobiliśmy już ponad 6 lektur z czego ani jednej nie przeczytałam. Gdyby nie to nie uszłoby mi to płazem...:)
    Dagielka (dagielka {at} vp.pl)

  • Tyś Konrad, przebóg! Spełnione wyroki, Ty masz być mistrzem, abyś ich zabijał! chodzi mi o ten kawałek, nie wiecie kto był autorem tej wypowiedzi??
    BOR (technik008 {at} wp.pl)

  • Prędzej słońce w miejscu stanie.. Prędzej w morzu wyschnie woda... Niż tu u nas będzie zgoda... Fredro rządzi...
    BeeNyLadeN ()

  • powiem Ci chociaz przeczytalem kisazke to zbytnio zaduzo nic niewiedzialem ale po przeczytaniu twojego streszczenia sie troszke wiecej dowiedzialempozdro
    darek (hanczko {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: